کدوم یکی از ما وقتی که عید میشه و وقت چیدن سفره هفت سین،یاد اسفند هستیم و عید سال بعد؟عید که میشه همه فکر دید و بازدید هستیم و لباسهای نو و دیدن عزیزانی که در طول سال علیرغم میل باطنیمون نمیتونیم اونها رو ببینیم،اما کنتور زمان از همون موقع شروع به کار کرده تا سال تموم بشه و دوباره عید بیاد....ولی ما اصلا یادش نیستیم....

عمر گذشت و چندتا چشم دیگه که برهم بزنیم عید۱۳۸۷هم میاد،اما ما در این مدت چقدر رشد کردیم؟چقدر به خودمون اضافه کردیم و چقدر نسبت به عید قبلی پیشرفت داشتیم؟؟؟؟البته منظور رشد فیزیکی و تغییرات بدنی یا مالی نیست که همه اینها رو باید بگذاریم و بریم.هم تنی که این همه بهش رسیدیم،نگذاشتیم یک لحظه بهش سخت بگذره،بهترین لباسها رو تنش کردیم،بهترین غذاهارو براش پختیم و آماده کردیم و دادیم بخوره،بهترین همخواب رو بعد از مدتها گشتن براش پیدا کردیم تا بهش خیلی خوش بگذره و.....رو میگذاریم و میریم و هم همه مالی که برای به دست آوردنش کلی زحمت کشیدیم و عرق ریختیم و(خدای ناکرده)کلی حق رو نا حق کردیم!.....همه رو میگذاریم و میریم به دنیایی که هیچ کدوم از اونها،اونجا به هیچ دردی نمیخورن!!!

برای خودمون چی جمع کردیم؟برای خود خود خودمون!!نه برای خوشآمد دیگران!نه برای مورد قبول قرار گرفتن و در جمع پذیرفته شدن!

آن من درون من،آن خود خود من که در ۵سالگی هم "من" است و در ۵۰ سالگی هم "من"،آن کس یا چیزی که همیشه در ماست و بی هیچ تغییری فقط در پی تعالی یافتن و پرواز به سوی آن خوب مطلق است،آن من درون وجود من،در طول سالی که می آیدومیرود چه می اندوزد و چه چیز به آن اضافه شده است؟

نمیدونم که این دغدغه همیشگی من برای بقیه هم جذاب هست یا نه؟شاید سایرین به اندازه من(به قول یک آدم مهم اما ...!) "سیاه نگار" نباشندو من تنها"نگارشگر"(۱) سیاه نویس این جمع باشم!کسی چه میداند؟!

۱.میدونم که نگارشگر غلطه اما لطفاً گیر ندین،چون اون کسی که باید بدونه نمیدونست!